خوبین؟

خوب راستش می دونین یه چند وقتیه  حس مطلب نوشتنو ندارم

اصلا می دونین حال هیچ کاری رو ندارم

نمی دونم حال روحم خیلی بده

ولی آدم بعضی وقتا یه چیزایی می بینه که یکم روحش شاد می شه(البته اینا شادی های کاذبن و زود از بین می رن)

خوب امروز یه چیزی دیدم که واقعا برام جالب بود

راستش می دونین من باورم نمی شد که یه دوست حاضره جونش رو برای رفیقش بده(مخصوصا تو این دوره زمونه)

ولی امروز اینو به عینه با چشمام دیدم واقعا اشک تو چشام حلقه زد(اشک شوق ها) وقتی این صحنه رو دیدم 

یک دوست حاضر شد برایه اینکه نزدیک دوستش باشه جون خودشو به خطر بندازه

اینم عکسش

می بینید آدم گریش می گیره

چه قدر فداکاری

چه قدر از جان گذشتگی

برای دوست

آدم باید یاد بگیره

اتوبوس کاملا خالی بود و حتی یه نفر هم تو اتوبوس سرپا نبود و ۴ یا ۵ تا جایی هم خالی بود(نمی شد عکس بگیرم همینشم همه داشتن اینجوری منو نگاه می کردن~) ولی می بینید عشق با آدم چه کار می کنه اون جلو جای سوزن انداختن هم نبود!

هر لحظه ممکن بود پرت شه پایین

واقعا کدوم یکی از ما حاضریم همچین کاره احمقانه ایی آخ ببخشید اشتباه شد کاره زیبایی رو انجام بدیم؟ 

امیدوارم به خودتون بیاین

یکم فرهنگتون رو ببرید بالا

برای دوستاتون ارزش بزارید

فعلا تا بعد 

موفق باشین